Harmonogramy szczepień w UE/EOG

Old man with the kids
© iStock

Każdy kraj UE/EOG jest odpowiedzialny za swoją krajową politykę w zakresie zdrowia publicznego, w tym krajowy program i harmonogram szczepień. Informacje na temat krajowych programów szczepień można znaleźć na stronie ECDC Vaccine Scheduler (harmonogram szczepień ECDC).

Istnieją pewne różnice, w jaki sposób kraje organizują harmonogramy szczepień. Różnice mogą dotyczyć wieku szczepienia i populacji, którą należy zaszczepić (np. wszystkie dzieci w określonym wieku lub tylko należące do grupy ryzyka), dokładnego rodzaju szczepionki (np. niektóre składniki mogą się różnić), liczby dawek i odstępów czasu pomiędzy ich podawaniem oraz podawania szczepionki samodzielnej lub skojarzonej.

Czynniki warunkujące te różnice mogą obejmować np. obciążenie zdrowotne, rozpowszechnienie danej choroby i tendencje z nią związane w różnych krajach, zasoby i struktury systemów opieki zdrowotnej, czynniki polityczne i kulturowe, a także efektywność programu szczepień.

Różnice pomiędzy harmonogramami szczepień nie oznaczają, że jedne są lepsze, a inne gorsze. Po prostu uwzględniają one różne okoliczności i systemy zdrowotne. W każdym kraju UE/EOG zapewniony jest ten sam poziom ochrony. Szczepionki w harmonogramach krajowych podawane są we właściwych przedziałach czasowych w celu zagwarantowania odpowiedniej ochrony.

Harmonogramy szczepień dzieci we wszystkich krajach UE/EOG obejmują szczepionki przeciwko:

  • odrze
  • śwince
  • różyczce
  • błonicy
  • tężcowi
  • krztuścowi (kokluszowi)
  • poliomyelitis
  • bakterii Haemophilus influenzae typu B
  • wirusowi brodawczaka ludzkiego - HPV (dziewczęta nastoletnie/we wczesnym wieku nastoletnim).

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jako część powszechnych szczepień wieku dziecięcego, jednak w niektórych krajach UE/EOG szczepi się tylko dzieci wysoce narażone na zakażenie i dorosłych w głównych grupach ryzyka.

Dzieciom w niektórych krajach UE/EOG zapewnia się ochronę poprzez szczepienie przeciwko:

  • wirusowemu zapaleniu wątroby typu A
  • grypie
  • chorobie inwazyjnej wywoływanej przez bakterie Neisseria meningitidis
  • chorobie inwazyjnej wywoływanej przez bakterie Streptococcus pneumoniae
  • rotawirusom
  • gruźlicy
  • ospie wietrznej

Ponadto we wszystkich krajach UE/EOG istnieją zalecenia dotyczące sezonowych szczepień przeciwko grypie dla osób starszych i głównych grup ryzyka.

UE analizuje możliwości dalszego ujednolicania krajowych harmonogramów szczepieńW dniu 7 grudnia 2018 r. Rada UE wydała zalecenia ws. ściślejszej współpracy w zakresie przeciwdziałania chorobom zwalczanym drogą szczepień, obejmujące zbadanie możliwości ustanowienia podstawowego harmonogramu szczepień UE. ECDC wspólnie z krajowymi organami publicznej służby zdrowia w UE zorganizowało ocenę tego przedsięwzięcia.

Jego celem miałaby być lepsza porównywalność krajowych harmonogramów szczepień oraz promowanie równego dostępu do szczepień w całej UE. Mogłoby to potencjalnie rozwiązać problem dla osób przemieszczających się pomiędzy krajami UE, polegający na dostosowywaniu się do różnych harmonogramów szczepień (i związanymi z tym liczbą i odstępem pomiędzy podaniem dawek przypominających) czy też pomijaniu szczepień.

Obowiązkowe lub zalecane szczepienia

Każde państwo UE/EOG prowadzi własny program szczepień

Szczepienia uzupełniające i dawki przypominające

Niektóre osoby mogły nie otrzymać pełnej liczby szczepień albo nie otrzymały zalecanej liczby dawek.

Kiedy unikać szczepień?

Szczepienie może być przeciwwskazane dla niektórych osób, co oznacza, że nie powinny one otrzymać szczepionki.

Page last updated 13 mar 2020