Jak działają szczepionki?

Każdy wirus i każda bakteria wywołują unikalną reakcję w układzie odpornościowym, z udziałem określonego zestawu komórek we krwi, w szpiku kostnym i w całym organizmie, zwanych m.in. limfocytami T i limfocytami B.

Szczepionka stymuluje reakcję układu odpornościowego i tworzy „pamięć” organizmu dla danej choroby, nie wywołując jej.

Szczepionki zawierają mocno osłabioną lub inaktywowaną (zabitą) formę wirusów lub bakterii, które zazwyczaj wywołują chorobę, albo małą część wirusa lub bakterii. Ta część to antygen.

Układ odpornościowy osoby zaszczepionej rozpoznaje antygen jako „obcego”. Komórki odpornościowe są nauczone zabijać i wytwarzać przeciwciała przeciwko antygenom wywołującym choroby. Przeciwciała to specjalne białka ułatwiające zabijanie zakaźnego antygenu.

W przyszłości, gdy dana osoba zetknie się z prawdziwymi, mogącymi zakażać wirusami lub bakteriami, układ odpornościowy będzie je „pamiętać”. Wówczas szybko wytworzy odpowiednie przeciwciała i uaktywni właściwe komórki odpornościowe do zabicia wirusa lub bakterii, chroniąc w ten sposób tę osobę przed chorobą.

Odporność trwa wiele lat, a czasem nawet przez całe życie. Długość czasu trwania odporności różni się w zależności od choroby i szczepionki

      How vaccines work
      1. Antygen 2. Przeciwciała 3. Odpowiedź układu odpornościowego

      Odporność nabyta dzięki szczepieniom chroni nie tylko osobę zaszczepioną, lecz także chroni osoby niezaszczepione w danej społeczności, np. niemowlęta, które są za małe, aby otrzymać szczepienia. Ta odporność populacyjna może działać tylko jeśli wystarczająca liczba osób jest zaszczepiona.

      Osoby, które nabywają odporność na skutek przebycia choroby, mogą natomiast narazić innych, niezaszczepionych ludzi na zachorowanie. Osoba taka jest również bardziej narażona na powikłania.

        Składniki szczepionki

        Oprócz co najmniej jednego antygenu, w szczepionce znajdują się również inne składniki. Należą do nich...

        Page last updated 13 mar 2020